Гэта аўтабіяграфічны тэкст, у якім Ігар Аліневіч, беларускі анархіст і праваабаронца, падзяліўся сваёй гісторыяй зняволення ў Магаданскай калоніі. Замест сухіх судавых фактаў — жывая аповесць пра штодзённасць былой палітычнай вязніцы: галадоўкі, судовае прыніжэнне, ахова, унутраныя барацьба і асабістае перажыванне абмежавання волі.
Кніга завядзе чытача ў самую цёмную прастору сістэмы — карцэр, ізаляцыю, ціск. Але гэта не росповед пра пакуты: гэта прыватная гісторыя пра супраціў — ментальны, эмацыйны, сацыяльны — пра тое, як чалавечая годнасць становіцца пратэстам у самых цяжкіх умовах.
